Atmosfera gęstniała z każdą sekundą. Na boisko wszedł ostatni zawodnik, celując prosto w światło bramki. Piłka poszybowała nad murawą, bramkarz rzucił się w górę, a tłum wstrzymał oddech. Chwilę później rozległy się okrzyki radości i poznaliśmy zwycięzcę turnieju. Niezwykle wyrównany mecz rozstrzygnęły rzuty karne.

Czy mowa o Mistrzostwach Świata? Z naszej perspektywy było to wydarzenie jeszcze bardziej emocjonujące! Chodzi o drugi Misyjny Turniej Piłkarski, który zorganizowaliśmy po bardzo obiecującej zeszłorocznej inauguracji.

W tym roku wzięło w nim udział osiem drużyn, utworzonych przez uczestników z dziewięciu kościołów z kilku polskich miast. Każdy zespół reprezentował inny kraj: Czarnogórę, Macedonię Północną, Finlandię, Bośnię i Hercegowinę, Tadżykistan, Kazachstan, Turkmenistan oraz Pakistan.

Gratulujemy wszystkim uczestnikom i kibicom, a szczególnie drużynie z Kościoła Zielonoświątkowego „Przychodnia” w Kutnie, która zwyciężyła pod barwami Pakistanu.

Naszym pragnieniem nie było jednak tylko zdobywanie goli. Chcieliśmy czegoś więcej: zmobilizować wierzących do modlitwy o narody. Kościoły otrzymały pakiety informacji oraz zachętę, by regularnie modlić się o mieszkańców swoich adoptowanych krajów.

W wielu zakątkach świata sport jest wspaniałym narzędziem budowania więzi i pomostów między ludźmi. To uniwersalny język, który przekracza bariery kultury i błyskawicznie łączy nieznajomych. W miejscach, gdzie Ewangelia nie jest jeszcze znana, sport może stać się naturalną przestrzenią zaufania, w której przez wspólne treningi, rozmowy i wartości można dzielić się miłością do Boga i przynosić ludziom nadzieję.